Dziewiętnastego lutego w warszawskim teatrze Rampa zostanie wystawiony spektakl Broodway Street – The Show, w którym wystąpią polscy oraz zagraniczni artyści.

Twórcą widowiska jest Jakub Wocial, który na co dzień występuje w Niemczech. Spektakl umożliwi widzom zapoznanie się z najważniejszymi piosenkami musicalowi z dwudziestego oraz dwudziestego pierwszego wieku.

Jakub Wocial

Umiejętnościami Wociala mogli dotychczas zachwycać się widzowie berlińskiego Theater des Westens oraz mieszczącego się w Stuttgarcie Palladium Theater.

W teatrze Rampa pokaże się Marta Czerska (występująca w Wielkiej Brytanii), niemiecka aktorka Esther Hehl i związana z Teatrem Roma Edyta Krzemień.

Jakub Wocial w 2004 założył w Warszawie własny niezależny Teatr Muzyczny. Zagrał w nim między innymi głównego bohatera z musicalu „Upiór w Operze”.

Repertuar spektaklu

Ponieważ Broodway Street – The Show poświęcony jest najsłynniejszym piosenkom musicalowym, podczas spektaklu nie zabraknie takich utworów jak:

- „Upiór w Operze”,
- „Taniec Wampirów”,
- „Jesus Christ Superstar”,
- „Chicago”,
- „Wicked”.

Przy okazji przypominamy, że tytułowy Broadway to jedna z najsłynniejszych ulic Nowego Jorku, która znajduje się na Manhattanie. Znajduje się przy niej wiele teatrów, dlatego też tej rejon uważa się za centrum teatralne całego USA.

Najważniejsze informacje

Broodway Street – The Show,
Kiedy? 19 lutego 2012 roku,
Godzina? 20:00,
Miejsce: Teatr Rampa, ulica Kołowa 20.,
Bilety: do nabycia w kasie teatru oraz sklepach Empik.Podobne wpisy:

• Legends of Shaolin w Polsce
• Teren Zabudowany: wernisaż

Broodway Street – The Show is a post from: Sztuka

Urodzony w Kioto w 1949 roku, Haruki Murakami niedawno skończył 63 lata. Z tej okazji można napisać tylko jedno: 100 lat!

Haruki Murakami dorastał w Kobe, mieście portowym, dzięki czemu mógł łatwo zapoznawać się z innymi kulturami. Co ciekawe, pisarz interesuje się kulturami spoza swojego rodzinnego kraju, w związku z czym czyta amerykańską literaturę, lubi oglądać hollywoodzkie filmy i słucha jazzu.

Hear the Wind Sing

Pierwsza wydana przez niego powieść nosiła tytuł „Hear the Wind Sing”, co po polsku oznacza „Usłysz śpiew wiatru”. Książka ukazała się w 1979 roku, jednak dotychczas nie ukazała się po za Japonią.

Książki Murakamiego przetłumaczono na kilkanaście języków – jego powieści bez problemu można kupić w Korei, Rosji i na Tajwanie. Powieści sprzedano w milionach egzemplarzy i nic nie wskazuje na to, aby coś się miało pod tym względem zmienić.

Murakami zdobył wiele wyróżnień literackich, w tym jedną z najważniejszych nagród japońskich: Yomiuri. Oprócz pisania książek zajmuje się także tłumaczeniem na język japoński – przełożył na przykład powieści Trumana Capote’a i Scotta Fitzgeralda.

Studia na wydziale literatury

Pisarz w latach 1968-1975 studiował teatrologię na Wydziale Literatury tokijskiego Uniwersytetu Waseda. Uczył się również pisania scenariuszy. Wbrew temu, czego można by się po nim spodziewać, Murakami zadebiutował stosunkowo późno – wspomniana już powieść „Hear the Wind Sing” ukazała się wtedy, gdy pisarz miał 30 lat.

Twórczość Murakamiego

- „Hear the Wind Sing”,
- „Pinball”,
- „Przygody z owcą”,
- „Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland”,
- „Norwegian Wood”,
- „Tańcz, tańcz, tańcz”,
- „Na południe od granicy, na zachód od słońca”,
- „Kronika ptaka nakręcacza”,
- „Sputnik Sweetheart”,
- „Kafka nad morzem”,
- „Po zmierzchu”,
- „1Q84″.

Książki autorstwa Murakamiego ukazują się w Polsce nakładem Wydawnictwa Muza.Podobne wpisy:

• Czat z tłumaczką prozy Harukiego Murakamiego
• Lewis Carroll – kontrowersyjny pisarz

Haruki Murakami skończył 63 lata is a post from: Sztuka

Po to, aby można było wręczyć komuś prezent, wcale nie trzeba czekać na dogodną okazję. Warto pamiętać, że drobne upominki podtrzymują przyjaźń, a obdarowując innych sami stajemy się szczęśliwsi.

Poświąteczne prezenty

Poświąteczny czas jest najlepszy na to, aby zastanowić się nad tym, które z otrzymanych przez nas upominków nie będą nam nigdy potrzebne. Skoro otrzymaliśmy od cioci płytę wykonawcy, którego nigdy nie cierpieliśmy, to dlaczego ma ona zalegać na naszej półce? Można co prawda pomyśleć o wystawieniu jej na Allegro, ale przecież nie powinno się sprzedawać upominków. O wiele lepszym rozwiązaniem jest przekazanie takiego podarunku komuś, kto na przykład słucha takiej muzyki lub jest fanem tego wykonawcy. Pamiętajmy tylko o tym, aby pozbyć się świątecznego opakowania oraz naklejki z naszym imieniem.

Nie zapominajmy o opakowaniu

Nawet w przypadku prezentów wręczanych bez okazji warto zadać sobie odrobinę trudu, aby osoba, która je otrzyma, w pełni doceniła nasz gest. Nie trzeba wiele wydawać na ozdobne pudełka, żeby prezent wyglądał ładnie – w końcu wykonanie takiego opakowania nie zabierze nam wiele czasu.

Jak wybrać prezent?

Wybierając prezent dla bliskiej osoby najlepiej kierować się jej zainteresowaniami, jednak czasami również podarunki niezwiązane z nimi mogą wywołać radość. Problem w tym, że zawsze istnieje wówczas ryzyko, czy taki prezent trafi w gusta obdarowywanej osoby, natomiast jeżeli pozostaniemy w „bezpiecznej strefie” i komuś interesującemu się fantastyką wręczymy tego typu powieść lub film, na pewno będzie to trafny wybór. Jeżeli natomiast kompletnie nie wiemy, co mogłoby spodobać się obdarowywanej osobie, to zawsze można skorzystać z popularnych serwisów społecznościowych – na Facebooku wystarczy kliknąć w stosowną kartę, aby wyświetlić wszystkie filmy, książki, seriale i inne tego typu rzeczy, które podobają się naszemu znajomemu.Podobne wpisy:

• Świąteczne prezenty dla miłośników sztuki

Warto obdarowywać bliskich is a post from: Sztuka

Od drugiego grudnia 2011 roku do 29 stycznia 2012 można oglądać wystawę fotografii Jerzego Piątka – od lat związanego z Kielecką Szkoła Krajobrazu i Świętokrzyskim Towarzystwem Fotograficznym. Wystawa dostępna jest za darmo.

Fotograf współpracował między innymi z Janem Spałwanem i Janem Siudowskim, którego zresztą uważa za swojego mistrza. Piątek – oprócz fotografii pejzażowej – zajmuje się także aktami i wykonuje fotografie społeczne.

Smutek i urok prowincji

W 2007 roku ukazał się album zatytułowany „Smutek i urok prowincji”, w którym artysta zaprezentował swój dorobek fotograficzny z lat 70. i 80. Na Kielecczyźnie. Co ciekawe, bez względu na dziedzinę, fotograf preferuje czarno-białe zdjęcia.

Artysta o wystawie

Jeżeli chodzi o najnowszą wystawę (Ostatni taki pejzaż), to artysta przyznaje, że zakończył fotografowanie pejzażu, a sam temat jest coraz bardziej zaśmiecony. Trudno zatem wymyśleć coś oryginalnego i jednocześnie ciekawego.

Galeria, w której zaprezentowane są prace Jerzego Piątka, czynna jest w następujących godzinach:
- środa – piątek: 11:00 – 18:00
- sobota – niedziela: 10:00 – 15:30

Planowane wystawy

Następną wystawą w Muzeum Historii Fotografii najprawdopodobniej będzie prezentacja zdjęć Arka Goli. Fotograf skupia się przede wszystkim na uwiecznianiu realiów życia na Górnym Śląsku. Na jego zdjęciach można znaleźć zbiorowy portret rozmaitych grup społecznych. Fotografie można uznać za wyjątkową opowieść o ludziach mieszkających w tych okolicach, gdzie dzielnice robotnicze zasiadują z ludzkimi osadami.

Ostatni taki pejzaż
Do kiedy: 29 stycznia 2012 rok
Gdzie: Muzeum Historii Fotografii, ul. Józefitów 16, Kraków
Cena: wstęp wolnyPodobne wpisy:

• W prostocie tkwi metoda
• Grand Press Photo 2010

Wystawa Ostatni taki pejzaż is a post from: Sztuka

Sympatyczne, zwariowane, a na pewno oryginalne – takie właśnie są Urban Vinyle. Czy moda na designer toys przyjmie się również w Polsce?

Designer toys

Nazwa ta oznacza oczywiście wspomniane wcześniej Urban Vinyle. Są to niewielkie winylowe figurki, które można uznać za element współczesnej popkultury. Połączenie street artu, pop-artu i surrealizmu? Różni ludzie różnie opisują te małe stworki, jednak trudno powiedzieć, kto ma rację.

Początki vinyli

Michael Lau już w 1997 roku stworzył pierwsze vinyle. Zrobił to przez przerobienie popularnych wówczas figurek GI JOE. Moda na niewielkie stworki początkowo rozwijała się głównie w Japonii i USA, jednak z czasem zainteresowali się nimi również kolekcjonerzy z innych krajów. Aktualnie projektowaniem vinyli zajmują się wszyscy, którzy mają jakiś ciekawy pomysł. Są wśród nich zawodowi projektanci, ilustratorzy i różnego rodzaju artyści.

Vinyle i Wikipedia

Również wśród haseł opisanych na najpopularniejszej obecnie encyklopedii można znaleźć hasło Designer toy. Zgodnie z przedstawioną tam definicją, są to zabawki produkowane w niewielkich ilościach (nieprzekraczających 2 000 sztuk). Do ich wykonania wykorzystuje się różne materiały, w tym głównie plastik i winyl, ale zdarzają się także figurki z drewna lub metalu.

Rosnąca popularność

Jeszcze kilka lat temu o vinylach słyszeli w Polsce tylko ci internauci, którzy na co dzień odwiedzają fora tematyczne i portale internetowe poświęcone designowi. Obecnie coraz więcej osób chce posiadać na swojej półce sympatycznego – chociaż zdarzają się również takie, do których to określenie nie pasuje – vinyla.Podobne wpisy:

• Pasjonujące zespolenie nauki i seksu
• UMAO – Ultra Social

Urban Vinyle is a post from: Sztuka

SUMO to wyjątkowa książka, która od samego początku zachwycała swoją… wielkością. Publikacja liczy sobie 480 stron, które można uznać za hołd złożony jednemu z największych fotografów dwudziestego wieku: Helmutowi Newtonowi.

Wyjątkowe opracowanie

Publikacja SUMO ma trzy duże cechy: cenę, wagę i wymiary. Nic więc dziwnego, że jest to trudno dostępna publikacja. Jej wydawcą jest Taschen GmbH, natomiast premiera książki miała miejsce w 2009 roku. O jej autorach można napisać wiele, gdyż jest to opracowanie zbiorowe, ale zamiast tego lepiej skupić się na osobie samego Helmuta Newtona (1920 – 2004).

Helmut Newton

Fotograf zasłynął głównie dzięki aktom. Zajmował się profesjonalnym fotografowaniem mody, więc jak nietrudno się domyśleć, pracował między innymi dla „Vogue’a”. Jego styl cechował się sadomasochistycznymi podtekstami. W 2004 artysta zginął w wypadku samochodowym.

Wyjątkowa publikacja

SUMO to publikacja wyjątkowa również z tego względu, że ukazała się w ilości 10 000 egzemplarzy. Zainteresowanie nimi było na tyle duże, że cały nakład został szybko wyprzedany i tym samym jego cena znacznie podskoczyła. Obecnie trudno jest znaleźć jakiś egzemplarz, ale jeżeli już się to komuś uda, to trzeba liczyć się z wydatkiem rzędu kilku… tysięcy dolarów.

W dzisiejszych czasach samo zapoznanie się z pracami artysty nie wymaga na szczęście wydawania ogromnych pieniędzy na wspomnianą publikację, gdyż można je znaleźć na wielu stronach. Osoby, które zainteresują się jego twórczością powinny również odwiedzić oficjalną stronę fotografa. Jest ona dostępna w języku angielskim i niemieckim, ale niestety – nie zawiera zbyt wielu przykładów jego twórczości.Podobne wpisy:

• Daniel Silva – Uciekinier
• Jezioro Łabędzie w wykonaniu Russian National Ballet

Opracowanie zbiorowe – Helmut Newton is a post from: Sztuka

Niektórzy aktorzy wychodzą z założenia, że czego by nie zaprezentowali na ekranie, to ludzie i tak będą zadowoleni. W rzeczywistości jednak tak nie jest i jeżeli aktor nie przyłoży się do roli, to widzowie będą w najlepszym przypadku rozczarowani.

Szalony Kapelusznik

Johnny Depp to jednak jeden z tych artystów, którzy potrafią doskonale przygotować się do roli. Zagrany przez niego Szalony Kapelusznik, czyli jedna z barwniejszych postaci wspaniałego świata, do którego trafia Alicja, jest tego najlepszym dowodem. Nie chodzi wyłącznie o grę aktorską na najwyższym poziomie, ale także o drobne szczegóły, które składają się na to, że jego bohater jest taki specyficzny.

Podczas seansu „Alicji w Krainie Czarów” widzowi od razu rzuca się w oczy niecodzienny wygląd Deppa. Warto jednak poświęcić chwilę na zrozumienie przyczyny tej charakteryzacji, gdyż nie wzięła się ona z niczego. Niezwykły kolor włosów, zniszczone dłonie, szalone spojrzenie i zwariowane zachowanie – to wszystko związane jest z zatruciem rtęcią, które nazywane jest „chorobą kapeluszników”. Tak się bowiem składa, że dawniej kapelusznicy podczas swojej codziennej pracy korzystali z rtęci i chcąc nie chcąc narażeni byli na jej szkodliwe działanie. Wielu z nich przez to wariowało, co świetnie pokazał Johnny Depp.

Każdy ma swoją wizję

Współprac pomiędzy Timem Burtonem (reżyserem filmu) a tym jednym z najpopularniejszych żyjących aktorów trwa już od wielu lat. Podczas pracy nad „Alicją w Krainie Czarów” każdy z nich miał przygotować swoje własne szkice na temat tego, jak powinien wygląda Szalony Kapelusznik i okazało się, że pod wieloma względami wizje obu panów były podobne. Nic więc dziwnego, że tak dobrze współpracuje im się bez względu na tematykę filmu.

Oglądaliście już burtonowską wizję Krainy Czarów? Jeżeli nie, to warto zapoznać się z tym tytułem.Podobne wpisy:

• Smutne szczęście, szczęśliwy smutek
• Chris Harman – Kapitalizm zombi

Johnny Depp w filmie Alicja w Krainie Czarów is a post from: Sztuka

Książką, którą powinien przeczytać każdy zainteresowany problemami kobiet na świecie, jest wspaniała opowieść Kathryn Bolkovac pod tytułem „Demaskatorka”. Jest to nie tylko przejmująca i pełna zwrotów akcji historia, ale także dowód na to, że nie zawsze ogromne korporacje i organizacje kierują się dobrem ludzi.

Główną bohaterką jest sama autorka, czyli Kathryn Bolkovac. Ta czterdziestoletnia policjantka, specjalistka od kryminalistyki podejmuje się ogromnego wyzwania – decyduje się na kontrakt i wyjeżdża do odległej Bośni, by pełnić tam służbę. W ramach pomocy ONZ,  Kathryn zajmuje się przypadkami przemocy domowej oraz handlu ludźmi. Niestety, z dnia na dzień przybywa akt związanych z handlem nieletnimi dziewczynami. Nie byłoby nic w tym dziwnego, gdyby nie fakt, że sprawa zaczyna zataczać dużo szersze kręgi, a podejrzanymi coraz częściej okazują się „koledzy po fachu”.

Smutna, a zarazem bardzo wstrząsająca historia, nie tylko otwiera oczy, ale także sprawia, że czytelnik zaczyna zastanawiać się nad sensem istnienia takich organizacji jak ONZ, które tylko pozornie wypełniają swoje obowiązki. Książka szokuje i trzeba przyznać, że zupełnie zmienia spojrzenie na otaczający nas świat.

Świadomość, że jest to opowieść o tym, co naprawdę dzieje się w Bośni i innych państwach ogarniętych wojną, nie tylko szokuje, ale także wywołuje potrzebę zastanowienia się nad tym w jakim kierunku podąża polityka wszelkiego rodzaju organizacji. Winni są także politycy, którzy trzymają w swoich rękach największą władzę i w niedalekiej przyszłości może to skutkować ogromnymi konsekwencjami.

Kathryn Bolkovac opisuje nie tylko niewyobrażalne tragedie, które przechodzą każdego dnia bite i maltretowane kobiety, ale także nastolatki, które są uprowadzane przez mafię i kierowane do domów publicznych, gdzie następnie muszą zarabiać ciałem, aby spłacać rzekomo zaciągnięty dług. Frustracja, asertywność i dążenie do tego, by ujawnić prawdę, to tylko niektóre z cech Bolkovac, która na oczach czytelnika odnosi sukces w walce z potężną korporacją, wspieraną przez największe organizacje Stanów Zjednoczonych.

Jest to zdecydowanie jedna z lepszych książek wydanych ostatnimi czasy. Pokazuje na czym polega działalność ONZ i uświadamia, że niesie ona ze sobą wyłącznie przemoc i zniszczenie. Jest to gorzka opowieść, która pokazuje, że w tym ogarniętym złem świecie istnieją jeszcze takie osoby jak Kathryn, które nie boją się demaskować nieprawidłowości i głośno o nich mówić.

Demaskatorka
Kathryn Bolkovac
Wydawnictwo Muza

Liczba stron: 288
Format: 155 x 235 mm
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-7758-083-7Podobne wpisy:

• Spotkanie z autorem książki Belgijska melancholia
• Lektor – ciężar Holocaustu

Recenzja książki Demaskatorka (Kathryn Bolkovac) is a post from: Sztuka

Korę oraz zespół Maanam prawdopodobnie kojarzą wszyscy Polacy. Starzy, młodzi – to nie ma znaczenia. Jej muzyka jest ponadczasowa i wyjątkowa, więc kolejna książka poświęcona Korze nikogo nie powinna dziwić.

Kora, czyli Olga Ostrowska

Niewiele osób jednak wie, że prawdziwe imię gwiazdy to Olga Aleksandra Ostrowska. Artystka urodziła się w Krakowie i chociaż na polskiej cenie muzycznej działa już od 1976 roku, to prawdopodobnie jeszcze niejednokrotnie nas czymś zaskoczy.

Najnowsza biografia Kory nosi tytuł „Kora, Kora. A planety szaleją” i jest oparta na publikacji sprzed kilkunastu lat o tytule „Kora i Maanam – podwójna linia życia”. Tekst został oczywiście przeredagowany, dodano wiele nowych historii i rozszerzono niektóre wątki. Dla miłośników Maanam jest to pozycja obowiązkowa, szczególnie że Kora to wyjątkowa artystka. Wśród polskich gwiazd niewiele jest równie ciekawych i jednocześnie utalentowanych osób.

W przypadku niektórych biografii trudno jest oprzeć się wrażeniu, że autor nie do końca wiedział, co tak naprawdę chce przekazać i o kim właściwie pisze. „Kora, Kora. A planety szaleją” została napisana przez Kamila Sipowicza – obecnego partnera artystki – w związku czym nie trzeba się martwić, że gwiazda mogła zostać źle zrozumiana. Z drugiej strony istnieje jednak ryzyko, że nie wszystkie fakty przedstawione są w sposób obiektywny. Najlepiej więc jest po przeczytaniu książki samemu wyrobić sobie zdanie na temat przedstawionych w niej historii.

Nie tylko muzyka

Oprócz wątków związanych z muzyką, w biografii Kory znajdziemy także bardziej życiowe historie – poznamy na przykład historię jej pierwszej miłości czy opis tego, jak artystka została jurorką w popularnych telewizyjnym show, co nie spodobało się niektórym jej fanom. Nie zabraknie również kontrowersyjnych tematów, czego po biografii Kory można było się spodziewać. Poznamy zatem jej zdanie na temat mniejszości seksualnych, używek i seksu.

Kora niejedno ma imię

Kora to wyjątkowo charyzmatyczna artystka, która w przeszłości niejednokrotnie zaskakiwała swoich fanów. Oprócz działalności z zespołem Maanam, sporadycznie pracowała także z innymi zespołami – między innymi z Püdelsami i T.Love. Jej wpływ na polską muzykę docenił nawet Prezydent RP Bronisław Komorowski, który wręczył jej Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

„Kora, Kora. A planety szaleją” to jedna z lepszych biografii, jakie ostatnimi czasy ukazały się w Polsce. Jej ogromną zaletą jest to, że dotyczy jednej z najlepszych polskich artystek na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat. Dzięki interesującym historiom książka powinna przypaść do gustu nawet tym, którzy nie przepadają za muzyką zespołu Maanam.

Kora, Kora. A planety szaleją
Wydawnictwo: AgoraPodobne wpisy:

• Chopin – samotność w tłumie
• Międzynarodowy Festiwal Filmu i Muzyki Transatlantyk

Kora, Kora. A planety szaleją is a post from: Sztuka

Hasło „Go Forth” było inspiracją dla wszystkich artystów, którzy wystartowali w konkursie organizowanym przez Levi’s®. 13 października okazał się dla jednego z nich wyjątkowym dniem, gdyż właśnie wtedy zaczęły się pierwsze prace nad realizacją zwycięskiego muralu.

Aqualoopa i jego wizja Go Forth

Zwycięski projekt został stworzony przez Aqualoopę – niezależnego ilustratora i animatora. Każdy, kto chciałby na własne oczy zobaczyć najlepszą pracę z całego konkursu, powinien udać się na róg ulic Polnej i Waryńskiego w Warszawie, bowiem to właśnie tam znajduje się mural autorstwa Aqualoopy. Osoby, które są spoza Warszawy, zawsze mogą sięgnąć po opublikowane poniżej zdjęcia, na których zobaczyć można poszczególne etapy pracy nad muralem oraz efekt końcowy wraz z jego autorem.

Informacje o rozpoczęciu konkursu można znaleźć w artykule Go Forth i konkurs na projekt muralu.

Pionier

Katarzyna Węsławowicz (Levi Staruss Consumer Marketing Manager Eastern Europe) przyznaje, że „Dla nas Igor jest prawdziwym Pionierem, dlatego tym bardziej jest nam miło, że to jego projekt zwyciężył w konkursie w ramach naszej kampanii Go Forth. (…) Dzięki takim ludziom jeszcze mocniej wierzymy, że hasło związane z naszą tegoroczną kampanią – „Now is our time” jest trafione!”

Wszystko dobre, co się dobrze kończy

Słowa wypowiedziane przez Williama Szekspira doskonale pasują do konkursu „Go Forth”. Dzięki współpracy agencji ambientowej ARBOmedia Active Advertising, Fashion Agency Aliganza i domu mediowego Media Direction OMD, Aqualoopa mógł zaprezentować swoje dzieło wszystkim warszawiakom, a sam nie pozostał z pustymi rękami, o co zresztą zadbała firma Levi’s®. Niestety, zwycięski projekt będzie można oglądać jedynie przez 1,5 miesiąca, dlatego należy się z tym pośpieszyć.

W realizacji projektu Aqualoopy wspierało go Good Looking Studio. Dodatkowe informacje dostępne są na facebookowej stronie www.facebook.com/Levis.

Podobne wpisy:

• Go Forth i konkurs na projekt muralu

Go Forth – nowy mural dzięki firmie Levi’s is a post from: Sztuka