Może nie mają aż tak wielkiej wartości historycznej, bo powstały całkiem niedawno; może nie należą do zabytków, którym turyści pstrykają codziennie tysiące zdjęć, ale jedno jest pewne – stanowią niezaprzeczalny dowód na pomysłowość architektów, na oryginalną nowoczesność i niezwykłość kształtów – cuda architektoniczne, które zachwycają za każdym razem, gdy się na nie patrzy. Czytaj więcej…
Tak pisał o tym oryginalnym stylu architektonicznym Konstanty Ildefons Gałczyński, który mieszkał przez jakiś czas w Aninie i często odwiedzał tereny leżące nad Świdrem. To od niego właśnie wziął nazwę ten styl drewnianej architektury linii otwockiej – świdermajer (żartobliwie skojarzony z popularnym biedermeier): Czytaj więcej…
Niech się mury pną do góry, póki dłonie chętne są – podśpiewywali sobie socjalistyczni robotnicy, zagrzewając się do pracy, a co mógł śpiewać człowiek, który wznosił misterne budowle z kart do gry? Może po prostu modlił się w duchu, by żadnemu z widzów nie zachciało się kichnąć i by położenie kolejnej karty nie wywołało karcianej lawiny. Czytaj więcej…
Magazyn ekonomiczno – gospodarczy „Forbes” lubujący się we wszelkiego rodzaju rankingach i listach „naj” opublikował swego czasu listę dziesięciu najdroższych domów świata (właściwie należałoby nazwać je rezydencjami). Jest na co patrzeć i jest gdzie mieszkać, jeśli weźmie się pod uwagę chociażby pierwszą pozycję z listy i liczbę jej pokoi – 103. Luksus niekontrolowany?
Nasza lista powstaje na podstawie danych z licytacji nieruchomości, wysokiej jakości usług pośrednictwa w zakupie nieruchomości oraz rozmów z doradcami ds. sprzedaży nieruchomości. Wykaz składa się z domów znajdujących się na rynku, a nie drogich nieruchomości, które sprzedano w tym roku. Czytaj więcej…
Angus Mcleod doradzał kiedyś właścicielom sklepów, żeby nigdy nie zapominali, że witryny nie powinny być projektowane dla swoich właścicieli – muszą być projektowane dla swych użytkowników i mimo tego, że na wystawach nie ma ani jednej nieprzemyślanej rzeczy, wszystko opiera się na strategii marketingowej (istnieją specjalne kursy i szkolenia, np. „Aranżacja witryny sklepowej”, „Kurs stylizacji witryn sklepowych i przestrzeni wystawienniczych”), która ma przyciągnąć klientów, czasem z wielką chęcią patrzy się na nie, niekiedy nawet znajduje się tam artystyczny klimat. Czytaj więcej…
Czy można zrobić użytek z opuszczonych hal przemysłowych, warsztatów, szwalni, składów materiałowych, dawnych domów towarowych, przędzalni, plajtujących fabryk i hut, w których niegdyś pracowali ludzie, a dziś mieszka w nich historia i ich ściany wspominają dawne czasy? Okazuje się, że tak i to wielki.
Pierwsze próby zaadaptowania pofabrycznych hal na pomieszczenia mieszkalne uczynili mieszkańcy Nowego Jorku w latach pięćdziesiątych XX wieku, kiedy to miało miejsce przeobrażenie przemysłu ciężkiego w lekki, a budynki fabryk, szwalni i domów towarowych zaczęły pustoszeć; ceny wynajmu spadać. Kto potrzebował tak wielkich przestrzeni? Czytaj więcej…
Dom – przystosowany pod względem konstrukcyjnym i użytkowym budynek, przeznaczony do celów mieszkalnych. Definicja całkiem zwykła i oczywista, bo chyba nikt nie ma wątpliwości do czego służy dom, chociaż, gdy popatrzy się na realizację niektórych pomysłów architektonicznych i związanym z nimi pojęciem domu, można odnieść wrażenie, że mieszkać można wszędzie. Nawet w krzywiźnie czterech ścian. Czytaj więcej…
Patrząc na ekskluzywne, wymyślne i wyrafinowane kształty budowli, faliste mury, zaskakującą fakturę i użyte materiały, nasuwają się słowa „pomysłowość ludzka nie zna granic”. Architekci czasem działają cuda.
„W ostanich latach Architekt stal sie czescia uslug bardziej zlozonego systemu. Coraz czesciej ograniczony decyzjami niezawsze wyksztalconych inwestorow czy klientow zmuszany jest do wykonywania pod dyktando ustalonego programu, w ramach czesto absurdalnych warunkow. Wiele biur architektonicznych akceptuje nowa sytuacje; zmusza je do tego szalona konkurencja. Pozostalo niewielu Architektow, ktorych jeszcze jest stac na oryginalnosc projektu, wlasny artystyczny input.” Czytaj więcej…
Kiedy spotkałam się po raz pierwszy z tym określeniem – brutalizm w architekturze nie miałam pojęcia czym jest i czym prędzej zapragnęłam się dowiedzieć. Szare tynki, surowy zbrojony beton, geometria i nieregularność kształtów, ogrom brył, ceglaste mury, blokowiska. Czy ten styl w architekturze może zachwycać? Czy może się podobać?
Brutalizm – nurt architektury późnego modernizmu. Powstał w końcu lat czterdziestych. Nazwa wywodzi się od francuskiego słowa brut i znaczy tyle co surowy. Najbardziej znanymi architektami nawiązującymi do brutalizmu (oni też wymyślili nazwę nurtu) byli Alison Margaret Smithson, Peter Denham Smithson i może jeszcze bardziej powiązany z tym nurtem – Le Corbusier i jego późnomodernistyczny blok mieszkalny Unité d’Habitation w Marsylii.
Polska również może pochwalić się przed znawcami brutalizmu potęgą betonu, a to za sprawą katowickiego dworca, który jest bardzo ciekawą konstrukcją kielichową. Żelbetonowe kielichy nawet dziś (choć ich projekt powstał w 1959 roku) pomimo grubej warstwy brudu i sadzy zdradzają fakturę surowego betonu z widocznym szalunkiem desek. I chociaż katowicki dworzec jest wizytówką brutalnej polskiej architektury, dziś grozi mu wyburzenie.
Czysta postać brutalizmu widoczna jest także w budynku Bunkier Sztuki zaprojektowanym przez Krystynę Różyską-Tołłoczko.
„Faktura ścian zewnętrznych jest jednym z najciekawszych elementów budynku. Powstała jako efekt odlewania murów z szalunku zbudowanego z desek, przyciętych pod różnym kątem. Stąd znalazły się tutaj odbicia struktury drewna. Autorem rzeźbiarskiego opracowania fasady jest Antoni Hajdecki (1927-1991). Główne wejście, zadaszone wywiniętą wstęgą betonową, zostało natomiast pomyślane jako pomost biegnący do traktu spacerowego Plant.”
Krytycy nigdy nie szczędzili architekturze brutalizmu nieprzychylnych słów. Zawsze pojawiał się w nich akcent wystroju i estetyki. Że zamiast przyciągać i zachwycać turystów, alienują i odstraszają. Że wielkie blokowiska zaburzają ład i harmonię miast. Że rodzą strach i obcość. Że szybko podlegają zniszczeniom i najbardziej widać na nich ślad czasu. Być może…
Myśląc o architekturze i znanych światowych zabytkach, które dane nam jest podziwiać na własne oczy lub tylko oglądać na zdjęciach czy w telewizorze najczęściej używamy pojęć typu: przepiękne, zjawiskowe. Jak nazwać brutalizm? Nie wiem jakie jest Wasze zdanie, ale dla mnie jest w tym stylu coś, co przyciąga i zachwyca ogromem, pokazując tym samym „małość” człowieka.
