8. Małgorzata Dumin – barwostyczność graficzna
Pewien francuski teoretyk i krytyk sztuki – Charles Blanc powiedział kiedyś, że związek rysunku i koloru jest konieczny dla zapłodnienia malarstwa, tak jak związek kobiety i mężczyzny dla zapłodnienia ludzkości; lecz trzeba aby rysunek zachował swą przewagę nad kolorem. Gdy dzieje się inaczej, malarstwo zmierza ku ruinie; zostanie zgubione przez kolor, tak jak ludzkość została zgubiona przez Ewę. To zdanie towarzyszyło mi podczas oglądania galerii prac Małgorzaty Dumin, bo pierwsze, co zwróciło moją uwagę w jej grafikach, to kolor właśnie. Czytaj więcej…
- Witam Panią, Pani Klaudio (choć w myślach marzy mi się forma „witaj Klaudio”).
Do wykonania swoich obrazków używa zwykłego długopisu (stąd pewnie nazwa techniki byroglyphics – biro, to potoczna nazwa długopisu), który zamienia potem na wirtualne farby za pomocą skanera i komputerowych programów graficznych. Efektem są piękne i niezwykle świeże grafiki, które urzekają ekspresyjnym stylem.
Czy potraficie wyobrazić sobie ilustracje, której głównym bohaterem jest kolor i jego zestawienia? Kolor najbardziej kolorowy z kolorów? Jeśli nie, proponuję zwrócić uwagę na graficzne prace młodej japońskiej artystki Aya Kato.
Zapytany o to, czemu służy grafika użytkowa odpowiada, że komunikacji – potężnej komunikacji. Odkąd skończył studia na Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (pod okiem mistrza plakatu Henryka Tomaszewskiego) o specjalizacji plakaty i malarstwo (1981) w pełni oddał się swojej pasji projektowania grafiki. Dziś sam jest profesorem uczelni artystycznej, prowadzi własne studio projektowe i często bywa jurorem w konkursach plakatu. 
Nie wiem jak zapatrujecie się na graficzną obróbkę zdjęć przy wykorzystaniu programów graficznych i jak patrzycie na ciekawe fotografie, które zanim zostały zmodyfikowane, nie należały do wartościowych. Wiem tylko, że czasem tego typu eksperymenty mogą okazać się przydatne.
Kto by pomyślał, że można połączyć tak odległe od siebie zjawiska, jak poezję i komiks. Poezja – ta lekka i uduchowiona i komiks – ta prosta (“prymitywna”) historia w obrazkach, ale widać była taka potrzeba i mnie osobiście wydaje się, że to ciekawy wynalazek. Bo czy nie jest tak, że kiedy widzimy obraz natychmiast zaczynamy go nazywać i kojarzyć. 
