Osiemnastego marca bieżącego roku w Wypożyczalni Nr 139 (przy Alei K.E.N 21) w Warszawie odbędzie się wyjątkowe spotkanie. Zainteresowani będą mogli na żywo zobaczyć się ze Stasyem Eidrigevičiusem. Spotkanie zorganizowano z okazji wydania nowego albumu tego artysty.

Wszyscy, którzy mają ochotę obcować w piątkowy wieczór (rozpoczęcie planowane jest na godzinę 19:00) ze sztuką, mogą przyjść na wspomniane spotkanie. Warto też wspomnieć, że obecny na nim artysta oprócz tego, że jest utalentowanym malarzem, tworzy także: grafikę, instalacje, plakaty i wiele innych rzeczy. Eidrigevičius urodził się 24 lipca 1949 roku na Litwie. Od ponad trzydziestu lat mieszka jednak w Polsce i to tutaj powstają jego prace. Do wspomnianych wcześniej przykładów jego twórczości można również dodać fotografię i tworzenie scenografii. Artysta jest współpracownikiem tygodnika „Polityka”, a w swoim dorobku ma także pełnometrażowy film, którego był współtwórcą.

Promowany podczas spotkania album zatytułowany „STASYS 60” jest niezwykle ekskluzywnie wydany i zawiera aż 307 wysokiej jakości ilustracji. Album autorstwa Moniki Kuc został wydany przez Wydawnictwo ABE Dom Wydawniczy, które będzie promować go podczas wspomnianego spotkania. Osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze sztuką, mogą zniechęcić się stosunkowo wysoką ceną (cena detaliczna to 189,00 złotych), ale jeżeli weźmie się pod uwagę jakość oraz wątkowość tej publikacji, to cena ta wcale nie jest taka duża.

Spotkanie z artystą
Stasys – prezentacja albumu „Stasys 60”
prowadzenie: Małgorzata Kamykowa
Data: 18 marca 2011 r.
Godzina: 19:00
Miejsce: Wypożyczalnia Nr 139 (Alei K.E.N 21) w WarszawiePodobne wpisy:

• Drugi Festiwal Popkultury Japońskiej
• 20 edycja Przeglądu Artystycznego Przekręt

Stasys Eidrigevičius – współczesny człowiek renesansu is a post from: Sztuka

Źródło: designgirl.blox.pl

Trzy dni temu zmarł w Warszawie Gabriel Rechowicz – malarz, grafik, autor ilustracji do książek i twórca dekoracji plastycznych. Artysta już od trzech lat walczył z chorobą. Pogrzeb odbędzie się na cmentarzu w Wilanowie (15 grudnia o godzinie 14:00). 

Dorobek pozostawiony przez Gabriela Rechowicza jest bardzo imponujący. Urodził się on w 1920 roku, a już w latach pięćdziesiątych stworzył kilka plakatów do filmów. Ukończył Gimnazjum Sanatoryjnego Męskiego Dra Jana Wieczorkowskiego w Rabce i studiował malarstwo w paryskiej École des Beaux-Arts oraz Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Rechowicz walczył też w Powstaniu Warszawskim.

Z czasem artysta zaczął pracować dla wydawnictw i w swoim dorobku ma zilustrowanie ponad czterdziestu książek. Niektórzy z pisarzy, których książki zostały ozdobione przez Rechowicza to: Józef Brodzki, Jerzy Broszkiewicz, Wanda Chotomska, Hanna Januszewska i Marta Tomaszewska. Jego twórczość znana jest między innymi we Francji, Japonii i Niemczech. Smutne jest to, że artysta nigdy nie miał wystawy w swoim rodzinnym kraju. Niedługo jednak (w lutym 2011 roku) odbędzie się w Warszawie prezentacja wykonanych przez niego dekoracji plastycznych w architekturze. Wystawa będzie miała miejsce w galerii Projekt Kordegarda.

Jeżeli chodzi o przygodę Gabriela Rechowicza z kinem, to w 1969 zajmował się scenografią do filmu Andrzeja Wajdy „Wszystko na sprzedaż”. Wystąpiła w  nim Beata Tyszkiewicz, która jest jego siostrzenicą. Warto również wspomnieć, że żona artysty – Hanna Rechowicz – także jest artystką.Podobne wpisy:

• Bluszcz – reaktywacja
• Dziewczyna na każdy dzień

Zmarł Gabriel Rechowicz is a post from: Sztuka

Mówi się, że diabeł tkwi w szczegółach i potwierdzają to krytycy sztuki – ludzie, którzy wnikliwym okiem przyglądają się różnym dziełom, często koncentrując się na detalach właśnie – niedociągnięciach i błędach. A co jeśli dane dzieło nie ma szczegółu i całe w sobie jest  jednym wielkim ogółem tak, jak w przypadku obrazów Rafała Karcza.

Dlaczego ogółem? Z pomocą przychodzi nam sam artysta nie pragnę zajmować się detalem, szczegółem – kładę nacisk na ogólne masy, sylwety – stąd zamglenia i rezygnacja z dosłowności. Rafał Karcz  urodził się w 1969 roku w Krakowie. Jest absolwentem Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim i Wydziału Form Przemysłowych na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jednak swoje pierwsze studenckie ślady pozostawił na Wydziale Slawistyki i Rusycystyki, być może dlatego tematem jego pracy magisterskiej był Socrealizm w malarstwie radzieckim. Dziś jest członkiem Stowarzyszenia Pastelistów Polskich, malarzem i fotografem i wyraźnie wie czego chce i dokąd zmierzać powinna jego sztuka – łączyć to, co nieskończone z tym, co pozornie banalne.

Dostrzegam w tych zamglonych obrazach jakąś głębszą filozofię, choć nie ma w nich obranego jednego kierunku, czy techniki. Jest za to jeden styl – teraz już przeze mnie łatwo rozpoznawalny. Są ołówki, tusze, akwarele i gwasze. Są pozornie (prawie komiksowe) niedbałe kreski,  pospiesznie zamalowywane puste przestrzenie, a la pop – art’owa stylistyka, niewyraźne scenerie. Artysta ceni sobie czas, dlatego farby olejne nie są dla niego – także dlatego, że za długo schną – po prostu, a rysunek rodzi się w jednej chwili – nieważne czy inspiracją jest muzyka czy wewnętrzne życie klubów, ulic i miast – jeśli przychodzi pomysł trzeba przeobrazić go we wrażenie. Potem już tylko dotrzeć do widza i otworzyć się przed nim i jego krytyką.

Podoba mi się bardzo taki sposób podejścia do sztuki i pozostawienie odbiorcy możliwości dociekania „w czym rzecz”. I jeszcze te szczegóły, których brak – pozwalają widzowi wyjść poza to, co widzialne i poczuć, co w sztuce bez dwóch zdania najważniejsze.

Jeszcze jedno cieszy mnie bardzo i poniekąd zaskakuje w twórczości artysty. Zawsze wydawało mi się, że ludzie, którym dano wgląd do teorii różnego typu (np. historii sztuki) są nimi przesiąknięci, że aż wyżymać można. Rafał Karcz mimo swojego wykształcenia od teorii (których z pewnością zna aż nadto) woli trzymać się z daleka i jak sam mówi – maluje, a nie gada. Może właśnie dzięki temu jego obrazy żyją sobie swoim życiem pełnym prawdziwej (nie teoretycznej) sztuki.

zapraszam do obejrzenia obrazów artysty:

• http://www.bochenskagallery.pl/

• http://www.galeriakarowa.pl/artysci.php?pk_a=76

Podobne wpisy:

• Zachwiany świat Mojsze Szagałow‎a
• Żyli wiecznie śmierci pragnąc…

Najbardziej pierwsze wrażenie is a post from: Sztuka

Wyśniona wizja Biblii, powroty do dzieciństwa, folklor, żydowskie obrzędy i świat na pograniczu jawy i snu – to wszystko mieściło się w głowie Marc’a Chagall’a (właściwie Mojsze Szagałowa), który tworząc swój własny nieco odrealniony styl przelewał zagęszczone myśli na litografie.

Przyszedł na świat w 1887 roku w Witebsku i dziś nazywany jest białoruskim i francuskim awangardowym grafikiem żydowskiego pochodzenia, a był zarówno grafikiem, jak i malarzem, rysownikiem, fotografem, poetą, witrażystą. Zaliczany jest do grona najwybitniejszych artystów XX wieku. Mawiał, że „sztuka jest stanem duszy, a dusza jest święta”.

Jego pierwsze prace były nad wyraz realistyczne, zwłaszcza jeśli spojrzy się na te z późniejszego okresu twórczego. Przechodził przez kubizm, symbolizm i surrealizm aż znalazł swój własny styl pełen fantastyki, poetyki i nadrealności.

W pracach Marc’a Chagall’a widać sporo radości, tętniącego życia i miłości.  Może dlatego, że uważał, że „w naszym życiu, jak na palecie artysty jest jedyny kolor, który nadaje znaczenie życiu i sztuce. Kolor miłości”.

Jego obrazy przedstawiają więc nierzeczywistą, baśniową krainę pełną miłością, koloru, muzyki i zapachu, a pośród nich anioły, ludzie i zwierzęta mówią o swoim szczęściu. Można więc podejrzewać, że z natury był człowiekiem ceniącym życie i optymistycznie nastawionym do świata.

Marc Chagall – Taniec

Malując tworzył swoją własną wizję biblii. Chciał w ten sposób zobrazować dramaty, przypowieści i cuda w niej opisane, tak by stały się one łatwiejsze w odbiorze.

„Nie przeczytałem Biblii, ja ją wyśniłem”

Marc Chagall

Marc Chagall – Raj

Marc Chagall – Oprawca Izaaka

Chagall bardzo chętnie sięgał również do radosnych tematów takich jak na przykład cyrk. Nadawał scenie cyrkowej i podniebnym akrobacjom żywych kolorów i tajemniczości.

Podobnie zresztą jak zakochanym parom splecionym w uściskach i wirującym gdzieś w przestworzach kochankom, pozostającym poza czasem i przestrzenią. Motyw lotu przewijał się na obrazach Chagall’a dość często.

„W życiu jak i w sztuce wszystko jest możliwe, jeżeli opiera się na miłości”.

Marc Chagall

Marc Chagall – Nad miastem

Marc Chagall – Urodziny

Wśród obrazów Chagall’a nie mogło zabraknąć jeszcze jednego motywu – natury i wiejskich klimatów.

Marc Chagall – Skrzypek

Marc Chagall – Poeta

 Podobne wpisy:

• Naiwna sztuka prymitywizmu
• W muzeum zabawek

Zachwiany świat Mojsze Szagałow‎a is a post from: Sztuka