Wystartowała czwarta już edycja konkursu fotograficznego „Metamorfozy”, który organizowany jest przez Urząd Dzielnicy Białołęka.

Ponieważ ostatnimi laty krajobraz tej dzielnicy zmienił się w dosyć dużym stopniu, miłośnicy robienia zdjęć mogą poszukać metamorfoz, jakie miały miejsce w tym rejonie. Zmienia się otoczenie, zmieniają się ludzie – wszystko może być doskonałym tematem zdjęcia.

Prace należy nadsyłać do piętnastego października, natomiast zwycięzcy otrzymają ciekawe nagrody rzeczowe, które w dodatku sami będą mogli sobie wybrać. Skoro to konkurs fotograficzny, to nic dziwnego, że nagrodami będzie sprzęt, który przyda się każdemu fotografowi.

Czwarta odsłona konkursu wyróżniać będzie się także tym, że wprowadzona została nagroda publiczności. Otrzyma ją ta osoba, której zdjęcie zdobędzie najwięcej głosów. W tym przypadku nagrodą będzie voucher na kurs fotograficzny, więc jest o co walczyć. Zwycięskie zdjęcie będzie także miało szansę na prezentowanie go w metrze.

Osoby niepełnoletnie także mogą wystartować w konkursie „Metamorfozy”, ale muszą pamiętać, że w takiej sytuacji konieczna będzie zgoda opiekuna. Uczestnicy mogą zgłosić jedno, dwa lub trzy zdjęcia. Zanim jednak podejmie się decyzję o przesłaniu swoich prac, najlepiej najpierw zapoznać się z regulaminem, który jest dostępny na stronie organizatora. Dzięki temu nie będziemy musieli się martwić, że nasze zdjęcie zostanie odrzucone z powodu tego, że zostanie uznane za niezgodne z tematem konkursu.

Konkursy fotograficzne zawsze pozwalają fotografom spróbować swoich sił w zrobieniu jak najlepszego zdjęcia, a w dodatku można przyjrzeć się pracom konkurentów i przy okazji nauczyć czegoś ciekawego. Najlepsze zgłoszone do konkursu fotografie zostaną później prezentowane na wystawie pokonkursowej, więc na pewno zobaczy je wiele osób.Podobne wpisy:

• Nie oceniam zdjęć znajomych
• Cykl zdjęć Harda Wenus

Konkurs fotograficzny Metamorfozy is a post from: Sztuka

Wiele tygodni zajęły organizatorom tegorocznego Brave Festiwal poszukiwania twarzy, która mogłaby znaleźć się na plakacie promującą kolejną edycję tego wydarzenia.

Nie wynikało to jednak z braku zgłoszeń – organizator otrzymał ponad sto zdjęć od osób, które chciały pojawić się na plakacie. Zwycięzca nie został jednak wyłoniony w konkursie, gdyż żadne z otrzymanych zdjęć nie odpowiadało w pełni przesłaniu, które związane jest z tegoroczną edycją festiwalu Brave Festiwal. Tak się bowiem składa, że jest to już siódma jego edycja i tym razem poszukiwana twarz miała wiązać się z hasłem „Maska”.

Nie szukano więc jedynie pięknej twarzy, ale takiej, na której doskonale będą widoczne emocje. Zdecydowano się zatem skorzystać ze zdjęcia, którego oryginalny tytuł to „The Old Lady”. Wykonała je Carolina Halley.

Kobieta, której twarz znajduje się na zdjęciu – a także na plakatach – pochodzi z Kenii. Twarz Brave jest nieodłącznym elementem plakatów towarzyszących festiwalowi, więc nic dziwnego, że organizatorzy nie podejmowali pochopnych decyzji. Tegoroczny plakat prezentuje się naprawdę dobrze, a pokazaną na nim twarz i jej wyraz można interpretować na różne sposoby – w końcu nawet ludzka natura jest na tyle złożona, że nikomu nie udało się jej jeszcze dogłębnie zbadać.

Więcej informacji o samym festiwalu można znaleźć na jego stronie oficjalnej i facebookowym profilu, a już niedługo także na ArtStore, gdyż zamierzamy jeszcze wspomnieć o tym wydarzeniu. Jest to na tyle ciekawy festiwal, że warto się mu lepiej przyjrzeć.Podobne wpisy:

• Dostojne twarze Modiglianiego
• Najgorszy reżyser w historii

Twarz plakatu Brave 2011 is a post from: Sztuka

Zapowiada się kolejny konkurs, w którym ważniejsze od szczęścia będą zmysł artystyczny oraz umiejętność robienia filmów.

Otwarty konkurs filmowo – fotograficzny ma jeden cel: jak najdokładniejsze i najbardziej sugestywne przedstawienie świata osoby, która cierpi na autyzm. Tematyka jest bardzo trudna, ale też trzeba o takich rzeczach głośno mówić, więc oprócz tego, że młodzi twórcy będą mogli się wykazać i wygrać atrakcyjne nagrody, zwiększy się także świadomość społeczeństwa.

Sprawy związane z autyzmem rzadko kiedy są poruszane nawet wśród bliskich znajomych i to niezależnie od tego, czy wśród członków ich rodzin znajduje się osoba cierpiąca na autyzm. Po prostu wszyscy z góry wiedzą, że o tym się głośno nie mówi. Czy jednak na pewno?

Konkurs jest doskonałą szansą na to, aby przynajmniej częściowo odmienić obecny stan rzeczy. Osoby kreatywne mają przy okazji doskonałą okazję do tego, aby zaprezentować swój talent szerszej publiczności. Biorąc pod uwagę zadanie konkursowe i jego tematykę, nie trzeba się w ogóle ograniczać, bo filmy i fotografie mogą być bardzo niecodzienne.

Wspomniany konkurs jest częścią kampanii społecznej zatytułowanej „Kojarzysz autyzm? Wiedza jest trendy. Na drodze do zmiany stereotypowego wizerunku osób z autyzmem”. Ideą kampanii jest uwrażliwienie społeczeństwa na wszystkie problemy, z którymi mogą się spotkać osoby dotknięte autyzmem.

Kategorie konkursu:
- filmowa: przesłanie filmu wykonanego dowolną techniką, którego długość wyniesie od trzydziestu sekund do pięciu minut,
- fotograficznej – zdjęcie lub seria zdjęć wykonanych dowolną techniką.

Nagrodzone prac zostaną pokazane w ramach specjalnej wystawy, która będzie miała miejsce na stacji Metro Kabaty.Podobne wpisy:

• Ślepe posłuszeństwo
• Noc Muzeów 2011 – Wrocław

Konkurs o tematyce autyzmu is a post from: Sztuka

Tematy związane z erotyką wciąż uznawane są za tabu i stosunkowo rzadko mają miejsce jakiekolwiek większe wystawy poświęcone temu zagadnieniu. Chociaż niektórzy antropologowie uważają, że sztuka bywa pomocna w rozładowywaniu napięć związanych właśnie z istnieniem tabu, to jakoś nie przemawia to do przeciętnego odbiorcy.

Dlatego też niedawno Fotoplastikon Warszawski zorganizował niecodzienną wystawę, na którą składały się zdjęcia ukazujące kobiece piękno. Dokładniej mówiąc, chodziło o czterdzieści osiem wyjątkowych fotografii, które pochodziły z XIX i XX wieku. Niestety, z pewnych względów wystawa była dostępna dla zwiedzających jedynie przez dwa dni i to przez jedną godzinę, a w dodatku liczba miejsc była bardzo ograniczona.

Warto jednak głośno mówić o tego typu inicjatywach, bo przecież taka forma sztuki z pewnością o wiele łatwiej przyciągnie osoby, które na co dzień się nie interesują niż na przykład zwyczajny obraz nieznanego artysty. Prezentowane na warszawskiej wystawie zdjęcia pochodzą z kolekcji, której właścicielem jest Tomasz Bielawski.

Wykonane zostały przy użyciu fotografii stereoskopowej, techniki powstałej w połowie XIX wieku. Bardzo często tematem tych zdjęć była właśnie erotyka, a ze względu na kult kobiecego ciała, fotografowane były głównie panie.

Fotoplastikon, w którym odbyła się wyjątkowa wystawa, znajduje się pod opieką Muzeum Powstania Warszawskiego i pochodzi z początku XX wieku. Z niewielkimi przerwami działał praktycznie przez całe stulecie. Dzięki niemu każdy mieszkaniec Warszawy miał okazję zapoznać się z nowoczesna technologią i wieloma wspaniałymi zdjęciami.Podobne wpisy:

• Deftones na koncercie w Polsce
• Festiwal Międzynarodowy – Przegląd konkursowy Dzieci i Młodzieży

Erotyka w Warszawie is a post from: Sztuka

Autor: Bianka Rolando

Czarne skrzynki dotychczas można było znaleźć jedynie w samolotach. Dzięki nim często można ustalić przyczyny tego, co doprowadziło do katastrofy. Czy takie urządzenie może być traktowane jako sztuka lub inspirować artystów? Okazuje się, że tak. 

Oprócz ich oczywistej funkcji, Bianka Rolando dostrzegła w czarnych skrzynkach coś jeszcze. Dzięki temu, że są one tworzone w taki sposób, żeby przetrwały każdą katastrofę, czasami się zdarza, że ich zapis jest jedyną rzeczą, którą można prawidłowo odczytać. Można więc zaryzykować stwierdzenie, że dzięki temu iż czarne skrzynki są tak bezpieczne i przechowują ważne informacje, to symbolizują sekret i ukrycie. Tak przynajmniej postrzega je wspomniana wcześniej artystka.

Wystawa zatytułowana „Czarna skrzynka” odbyła się w ubiegłym roku w Warszawie i składała się z fotografii, które zostały oprawione w czarne lightboxy. Ich oglądanie z pewnością wywoływało u wielu osób zadumę nad ulotnością słów. O tej wystawie – chociaż miała ona miejsce kilkanaście miesięcy temu – warto wspomnieć chociażby dlatego, że dotychczas nikt nie zrobił czegoś podobnego.

Artystka urodziła się w 1979 roku w rodzinie polsko-włoskiej. Jest niezwykle wszechstronna, gdyż zajmuje się instalacjami, rysunkami, fotografią i grafiką. Oprócz tego także pisaniem, a pierwsze studia podjęła na Politechnice Warszawskiej. Następnie studiowała grafikę na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Była także stypendystką w Hamburgu. Na chwilę obecną pracuje jako asystentka w warszawskim Instytucie Mediów Akademii Sztuk Pięknych.Podobne wpisy:

• Do trzech razy sztuka
• Zabytkowe fotografie w Warszawie

Bianka Rolando: Czarna skrzynka is a post from: Sztuka

We wrocławskim Muzeum Architektury organizowana jest wystawa „Architektura jako język. Daniel Libeskind”, na której zostaną zaprezentowane zdjęcia i rysunki tego artysty. Architekt ten jest na tyle istotną postacią, że warto się jej przyjrzeć z bliska.

Daniel Libeskind urodził się w Łodzi w 1946 roku. Ukończył studia muzyczne w Izraelu i Nowym Jorku, ale później muzyka przestała go interesować. Już w 1970 roku zdobył dyplom Cooper Union for the Advancement of Science and Art i zaczął zajmować się architekturą.

Jego pierwszym większym sukcesem było zwycięstwo w konkursie na projekt Muzeum Żydowskiego w Berlinie. Odbył się on w 1988 roku i to właśnie praca Polaka najbardziej spodobała się jury. Dla publiczności muzeum zostało otwarte dopiero w 2001 roku. Nie jest to jednak jedyny sukces  Daniela Libeskinda, gdyż zaprojektował on między innymi: Centrum handlowo-rekreacyjne (Westside) w Bernie w Szwajcarii, MGM Mirage City Center w Las Vegas w USA oraz pomnik poświęcony ofiarom ataków na Nowy Jork z 11 września, który znajduje się we Włoszech.

Aktualnie wiele jego projektów jest na etapie realizacji, więc już niedługo kolejne miasta będą mogły cieszyć się budynkami zaprojektowanymi przez utalentowanego Polaka. Wśród nich znajdzie się Drezno (Muzeum Historii Wojskowości) i Warszawa (apartament Złota 44). Dużym osiągnięciem było wygranie konkursu na najlepsze zagospodarowanie terenu po World Trade Center – projekt „Fundamenty Pamięci” także jest w trakcie realizacji.

Architekt Daniel Libeskind prowadzi również wykłady, które odbywają się na całym świecie. Zdobył doktorat honoris causa w wielu różnych uczelniach i jako pierwszy architekt na świecie otrzymał w dwutysięcznym pierwszym roku nagrodę Art Prize.

Wystawa zostanie udostępniona zwiedzającym 24 lutego i będzie trwała do 22 maja bieżącego roku.Podobne wpisy:

• Solidarny Wrocław
• Gruzińskie show taneczne

Architektura jako język. Daniel Libeskind is a post from: Sztuka

Projekt Wirtualny Wrocław, dzięki któremu każdy zainteresowany może bez odchodzenia od ekranu własnego monitora zobaczyć wiele wspaniałych i interesujących rzeczy, poszerzył swoją ofertę o wystawę fotograficzną Tomasza Tomaszewskiego.

Fotograf współpracował między innymi z prestiżowym magazynem National Geographic. Został odznaczony brązowym medalem Gloria Artis, jest także wykładowcą fotografii (w Polsce, Niemczech, Stanach Zjednoczonych i we Włoszech).

Nie trzeba nawet nikogo specjalnie zachęcać lub też zniechęcać do tego, aby poświęcił trochę swojego czasu na jej obejrzenie, bo każdy może zrobić to praktycznie od razu. Wystarczy tylko odwiedzić stronę internetową wspomnianego projektu, a następnie wybrać zakładkę „Hades?”.

Niektórzy mogą narzekać na to, że takie oglądanie wystawy mija się z celem, skoro niektóre zdjęcia można znaleźć w normalnej formie w internecie, ale należy to potraktować jako ciekawostkę, która została zresztą całkiem udanie zrealizowana. Strona poświęcona wirtualnej wystawie wczytuje się szybko, więc nawet internauci korzystający z wolniejszego połączenia będą mogli zapoznać się z jej zawartością. Warto wspomnieć o tym, że trójwymiarowa przestrzeń wzorowana jest na sali wrocławskiego Ratusza.

Ci, którym nowoczesne połączenie sztuki z techniką z jakiegoś powodu nie przypadnie do gustu, mogą po prostu udać się na tradycyjną wystawę. Należy jednak pamiętać, że będzie ona dostępna tylko do szóstego lutego bieżącego roku.

Dodatkowe informacje
Wystawa „Hades?”
Miejsce: Wrocław (Muzeum Miejskie)
Do kiedy: 6 luty 2011 r.Podobne wpisy:

• Architektura jako język. Daniel Libeskind
• Obrazy w architekturze

Wirtualna wystawa Tomasza Tomaszewskiego is a post from: Sztuka

Zabytkowe fotografie, które niedawno trafiły do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie można oglądać do jutra, czyli do 16 stycznia 2011 r.

W listopadzie ubiegłego doku kolekcja tego muzeum powiększyła się o trzy dagerotypy i dwa ferro typy. Pochodzą one z kolekcji znanego profesora – Tadeusza Wasilewskiego, zmarłego w 2005 roku historyka. Finansowego wsparcia, dzięki któremu fotografie trafiły do muzeum, udzielił bank PKO BP.

Na zabytkowe zdjęcia składają się
dagerotypy:
- Frères Zwerner, Sankt Petersburg – 1843–1847 r. – „Portret Rafała Szebeko”,
- Carl Neupert, Wilno – Druskienniki – 1851–1855 r. – „Portret rodziny Świętorzeckich”,
- Carl Neupert, ), Wilno – Druskienniki – 1851–1855 r. – „Portret Olimpii z Oskierków Świętorzeckiej z córką Józią”.

oraz ferro typy:
- fotograf nieznany – lata 50.–60. XIX w – „Adeli ze Święcickich Rafałowej Szebekowej”,
- fotograf nieznany – lata 50.–60. XIX w – „Portret Adeli ze Święcickich Rafałowej Szebekowej”.

Warto również dodać, że dagerotypia to proces fotograficzny, dzięki któremu na metalowej płytce można uzyskać unikatowy obraz. Została ona opracowana przez Josepha Nicéphore’a Niépce’a i Louis Jacques’a Daguerre’a w latach dwudziestych i trzydziestych XIX wieku. Szczyt popularności dagerotypii miał miejsce w latach pięćdziesiątych tego samego wieku. Wówczas większe zainteresowanie zaczęły wzbudzać nowe, bardziej dopracowane techniki. Ferrotypia to z kolei metoda, w której wykorzystywano żelazną i pomalowaną na czarno płytkę.

Przypominamy, że te unikatowe zdjęcia można oglądać tylko do szesnastego stycznia.Podobne wpisy:

• Erotyka w Warszawie
• Konkurs fotograficzny Metamorfozy

Zabytkowe fotografie w Warszawie is a post from: Sztuka

Aktualnie odbywa się nabór prac do konkursu zatytułowanego „Ciemna Strona Wrocławia” i jeżeli ktoś interesuje się fotografią lub mieszka w tym mieście, powinien poważnie zastanowić się nad udziałem w opisywanym wydarzeniu.

Autorami konkursu są uczestnicy „Forum Młodych Liderów”. Ze względu na to, że jego pomysłodawcami są ludzie młodzi, to również do takich właśnie osób jest on kierowany. Do konkursu powinni więc zgłaszać się ci, którzy ukończyli już czternaście lat, ale nie przekroczyli jeszcze dwudziestu pięciu.

Wzięcie udziału w konkursie możliwe jest bez konieczności uiszczania jakichkolwiek opłat, a każdy uczestnik może przesłać od jednego do pięciu zdjęć. Dzięki tej akcji młodzi ludzie będą mogli pokazać, w jaki sposób patrzą na otaczający ich Wrocław. Najważniejsze jest jednak to, że temat konkursu – który również jest jego tytułem, czyli „Ciemna Strona Wrocławia”, każdy może interpretować według swojego własnego uznania.

Nie trzeba więc dysponować profesjonalnym sprzętem, żeby walczyć w tym konkursie o nagrody – dużo większe znaczenie ma oryginalny pomysł i podejście do jego realizacji. Jeżeli ktoś z naszych Czytelników chciałby w nim wystartować, to do 14 lutego powinien przesyłać swoje prace na adres Dolnośląskiego Centrum Fotografii „Domek Romański: pl. bpa Nankiera 8, 50-140 Wrocław.

Fotografie, które przeze jury zostaną wybrane za najlepsze, będzie można obejrzeć na specjalnie zorganizowanej wystawie, która odbędzie się w Dolnośląskim Centrum Fotografii. Wydarzenie to będzie miało miejsce od trzeciego do dwudziestego szóstego marca bieżącego roku.Podobne wpisy:

• Obrazy w architekturze
• Krakowski Festiwal Górski

Ciemna strona Wrocławia is a post from: Sztuka

Źródło: http://strasznasztuka.blox.pl

Dwie panie: Iza Moczarna-Pasiek (wcześniej robiła zdjęcia między innymi kobietom po mastektomii) i Klaudia Winiarska pracują nad cyklem zdjęć, który będzie nosił tytuł „Harda Wenus”. Chcą w nim przedstawić akty kobiet, które zazwyczaj są pomijane w tego typu fotografiach.

Na zdjęciach zobaczymy więc duże panie. Warto dodać, że nie są to profesjonalne modelki, tylko zwyczajne kobiety, które na co dzień zajmują się domem, wychowywaniem dzieci i pracą. Dzięki temu zdjęcia będą bardzo realne, chociaż naniesiono na nie różne dodatki (na przykład w postaci deszczu).

Ponieważ piękno dla każdego jest czymś innym, z pewnością znajdą się miłośnicy najnowszych zdjęć wykonanych przez kobiecy duet. Ostatnio zresztą coraz więcej kobiet, które przypominają te z tych fotografii, zostaje zatrudnionych przez projektantów mody. Czyżbyśmy byli świadkami końca kultu wychudzonych modelek? Raczej nie, ale to właśnie dzięki temu takie akcje są zauważane.

Większość aktów, które powstaje współcześnie, przedstawia szczupłe kobiety. Dawniej jednak było inaczej i jeżeli spojrzy się na sztukę sprzed kilkuset lat, to zdjęcia dużych kobiet wcale nie są takie nowatorskie.

Tytuł „Harda Wenus” doskonale pasuje do prezentowanych aktów. Jak wiadomo, Wenus była rzymską boginią miłości, a chociaż najsłynniejszy obraz ją przedstawiający, czyli „Narodziny Wenus” namalowany przez Sandro Botticelliego, ukazuje nieco szczuplejszą kobietę, to bohaterki cyklu „Harda…” mogłyby być jej następczyniami.Podobne wpisy:

• Roman Polański nie pojawi się w Gdyni
• Do trzech razy sztuka

Cykl zdjęć Harda Wenus is a post from: Sztuka