Na pewno na myśl o tego rodzaju sztuce ucieszą się wszyscy miłośnicy owoców i warzyw, wegetarianie i zwolennicy zdrowego odżywiania, bo oprócz wartości materialnej i bogactwa witamin, te wielce pomysłowe rzeźby cieszą swym pięknem i ducha i oczy. Owocowo-warzywny carving bo o tej sztuce mowa, zrodził się w Chinach w czasach panowania dynastii Tang (lata 618-907). Z tego też okresu pochodzą pierwsze wzmianki o ekskluzywnych kompozycjach wycinanych z owoców i warzyw ozdabiających cesarskie dwory i komnaty.
Rok 1279 przyniósł popularyzację tej sztuki, jako sposobu na podziękowanie za obfite plony i dary natury. Obecnie za ojczyznę carvingu uznaje się Tajlandię, e względu na kultywowanie tradycji carvingu – w tajlandzkich szkołach po dziś dzień dzieci uczone są sztuki rzeźbienia w owocach i warzywach.
Prawdziwi mistrzowie carvingu są w stanie wyrzeźbić w tak nietypowym materiale wszystko, co sobie tylko wymarzą i ogranicza ich jedynie wyobraźnia. Bardzo często zatrudniani są również w restauracjach, bo ze swoimi umiejętnościami są w stanie stworzyć niepowtarzalne dekoracje dla dań, podnosząc tym samym prestiż restauracji i wzmagając apetyt klientów.
Do rzeźbienia używane są specjalne rodzaje noży służących do różnych wymyślnych cięć i żłobień, a rzeźbić można we wszystkim – arbuzach, melonach, jabłkach, marchewkach, kiwi, pomidorach. Rzeźbiarze często narzekają na kruchość niektórych owoców, która powoduje, że szybko tracą one swoją świeżość i jędrność.
.jpg)
W Polsce już od dawna organizowane są Mistrzostwa Polski w carvingu, a także szkolenia i kursy wtajemniczające w sztukę warzywno-owocową. Początkujący uczniowie zaczynają naukę od rzeźbienia w owocach i warzywach o miękkim miąższu i nieco większym rozmiarze.
