Ze sztuką w deszczu
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny i pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny – gdy za oknem pada, zawsze nasuwają mi się na myśl piękne rytmiczne słowa Leopolda Staffa recytowane kiedyś w liceum. Coraz częściej mamy okazję odczuć, że to już jesień, a na ulicach szaro, jakby przeszedł przez nie szatan smutny śmiertelnie i zmienił je w straszną, okropną pustelnię… Do tego jeszcze czarne parasole z połamanymi drutami.
A gdyby tak zainspirować się projektem John’a Di Cesare’a? Parasolki niczym muszle ślimaka (projektant czerpie pomysły przede wszystkim z natury) chroniące przed deszczem lub słońcem, o ekstrawaganckim kształcie i kolorze – świetnie ozdobiłyby przemoknięte serca miast.
Tibor Kalman też znalazł sposób, by uchronić się przed szarością nieba. Można przecież w deszczowe dni zabrać z domu Sky umbrella i trzymać w ręku własne podgodne niebo.
Jeśli komuś zamarzy się coś bardziej wytwornego, szykownego i oryginalnego sięgnąć może po projekt Chantal Thomass.
Mocno urozmaicą ulice miast oryginalne parasole typu Bella Umbrella
lub Vintage Duble Canopy Umbrella Romanelli
albo coś z kolekcji Franka Usher’a
Z takimi parasolami żaden deszcz nie straszny. I to nic, że
„Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze…
W dal poszły przez chmurną pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą…
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich miodem…
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy… Rozpacz tak płacze…”
Prawda?
Gorąco zachęcam do odwiedzenia strony z pięknymi parasolami zaprojektowanymi przez „artystów”:
http://www.brolliesgalore.co.uk
Zostaw komentarz